Europa en idealisme

De Europese verkiezingen komen er aan. Volgend jaar mei is het zover. Voor politieke partijen is de grootste uitdaging om de eigen achterban naar de stembus te krijgen. De opkomst is historisch gezien een probleem en mensen zijn weinig gemotiveerd om te gaan stemmen. Hoe gaan de partijen proberen om hun eigen achterban te motiveren?

De campagnes zijn nog niet begonnen, maar het is interessant om te zien hoe bij de verschillende partijen de kandidaat-lijsttrekkers het proberen. Bij de PvdA draait het om de sociale kant van Europa. Hoe gaan we Europa linksom uit de crisis krijgen? Ook de vergoedingen voor Europarlementariërs krijgen veel aandacht en natuurlijk het aloude en afgezaagde thema (want in Nederland denkt iedereen er hetzelfde over) van de maandelijkse gang naar Straatsburg. CDA-leider Buma gooit Turkije weer eens in de Arena en bij D66 staat de bedreiging van onze privacy centraal. Het is allemaal behoorlijk voorspelbaar! De media ziet het aan en zal volgens het aloude schema; “Ben je voor of tegen Europa” te werk gaan. Stemwijzer politiek.  Daar profiteren vooral de anti (PVV en deels SP) en Pro (D66) partijen van. De partijen met een ja/nee mits/maarverhaal (alle anderen) hebben het traditioneel moeilijk. In de verkiezingen voor de Tweede Kamer redde PvdA-leider Samsom zich daar briljant uit door met “het eerlijke verhaal”te komen. De vraag is of dat nu ook gaat werken.

Probleem met de Europese verkiezingen is dat het voor veel mensen onduidelijk is waar ze nu eigenlijk voor kiezen. Het gebrek aan kennis over de Europese instituties leidt in veel gevallen tot apathie en afkeer. Dat de macht van het Europees Parlement enorm is toegenomen, weten veel mensen niet. Het is moeilijk om dat te doorbreken, tenzij je een overkoepelend thema hebt. In de beginjaren van de Europese Unie was het overkoepelende thema “Vrede.” Na de horror van de Tweede Wereldoorlog was het algemene gevoel: “dat mag nooit meer gebeuren.” Samenwerking werd als goed en noodzakelijk gezien en in een halve eeuw werd iets ongelooflijks bereikt.

Voor mij is vrede nog steeds een belangrijk thema. Het bepaalt waarom ik altijd voor Europese samenwerking ben. Vrede is voor mij namelijk nauw verbonden met onze gedeelde waarden: democratie, rechtstaat, bescherming van minderheden, mensenrechten en vrijheid. Waarden waar in veel landen iedere dag een strijd wordt gestreden waar doden bij vallen en waarvoor mensen in de bak belanden. Dat wij onze samenwerking hierop baseren is fantastisch en een wonder. Nooit eerder kozen onafhankelijke natiestaten vrijwillig voor deze koers. Ook ik erger mij aan doorgeschoten regelzucht, bureaucratie en de neiging om alles Europees te maken. Maar dat kunnen we fiksen, bijvoorbeeld door te gaan stemmen voor het Europees Parlement.

Europa, de Europese Unie; we vergeten vaak waarom het allemaal begonnen is. Het is teveel een doel op zich geworden en daarom te technisch en vaak onbegrijpelijk. Dat het een middel is om welvaart te creëren, onze vrijheden te behouden en uit te breiden is teveel naar de achtergrond geraakt. Dat zie je bijvoorbeeld bij de vraag of Europa nog verder kan worden uitgebreid. Velen zeggen nu dat het beter is om eerst ons eigen straatje schoon te vegen en de rem op uitbreiding te zetten. Ik zal mij daar altijd tegen verzetten omdat het naar mijn mening indruist tegen de belangrijkste kernwaarden van Europese samenwerking; vrede, stabiliteit en welvaart op het Europese grondgebied en ook daarbuiten. Dat is voor mij altijd belangrijker dan de vraag of we onze eigen zaakjes wel op orde hebben. Verlies je de gedeelde kernwaarden, dan krijg je technocratie.

Door Arjen Berkvens – Directeur FMS

Aanmelden nieuwsbrief

Meeschrijven voor de FMS? Stuur je inzending (maximaal 400 woorden) naar info@foundationmaxvanderstoel.nl